خودروی زمینی بدون سرنشین ارتش آمریکا

خودروی زمینی بدون سرنشین ارتش آمریکا با پیشرانه بردافزا و برد ۸۰۰ کیلومتر رونمایی شد

خودروی زمینی بدون سرنشین ارتش آمریکا با پلتفرم بردافزا (EREV) و توان خروجی ۳۵۰ کیلووات، توسط راینمتال و هاربینگر موتورز با برد بیش از ۸۰۰ کیلومتر و ظرفیت بار ۸۱۰۰ کیلوگرم توسعه می‌یابد.

فهرست مطالب

معرفی خودروی زمینی بدون سرنشین ارتش آمریکا

ارتش آمریکا با اعطای قراردادی ۱۸ ماهه به شرکت آمریکایی راینمتال (American Rheinmetall)، گام بلندی در جهت نوسازی ناوگان لجستیک خود برداشته است. به گزارش خودرولوژیست، این قرارداد برای توسعه و تحویل نسل جدید خودروهای زمینی بدون سرنشین (UGV) با استفاده از پلتفرم هیبرید پلاگین بردافزا (EREV) که توسط شرکت هاربینگر موتورز (Harbinger Motors) از کالیفرنیا توسعه یافته، منعقد شده است. خودروی زمینی بدون سرنشین جدید که با نام پراسیدیا (Praesidia) شناخته می‌شود، برای انجام مأموریت‌های لجستیکی در مناطق خطرناک طراحی شده و می‌تواند بدون نیاز به حضور سرنشین، محموله‌های سنگین را جابجا کند. این خودرو با بهره‌مندی از پیشرانه الکتریکی و موتور بنزینی کوچک به عنوان ژنراتور، برد بسیار بالایی را ارائه می‌دهد و به دلیل نبود اتصال مکانیکی بین موتور و چرخ‌ها، در دسته خودروهای بردافزا (EREV) قرار می‌گیرد.

مشخصات فنی خودروی زمینی بدون سرنشین؛ برد ۸۰۰ کیلومتر و توان ۳۵۰ کیلووات

پلتفرم هاربینگر که پایه و اساس خودروی زمینی بدون سرنشین ارتش را تشکیل می‌دهد، با سه فاصله محوری مختلف (۱۵۸، ۱۷۸ و ۲۰۸ اینچ) طراحی شده است. این خودرو با وزن ناخالص بین ۷,۲۵۰ تا ۱۱,۷۹۰ کیلوگرم، توانایی حمل بار تا ۸,۱۶۰ کیلوگرم را دارد. سیستم پیشرانه این خودروی زمینی بدون سرنشین از یک موتور الکتریکی با گشتاور بالا و یک موتور بنزینی کوچک تشکیل شده است که در صورت عدم دسترسی به شارژر، باتری‌ها را شارژ کرده یا برق مورد نیاز تجهیزات خارجی را تأمین می‌کند. این خودروی زمینی بدون سرنشین می‌تواند تا ۳۵۰ کیلووات برق به سیستم‌های خارجی صادر کند که ۴۸ کیلووات آن به‌صورت مداوم از موتور بنزینی و مابقی از باتری پرظرفیت تأمین می‌شود. به گزارش خودرولوژیست، برد ترکیبی این خودروی زمینی بدون سرنشین با یک باک پر بنزین و باتری کامل، بیش از ۸۰۰ کیلومتر (۵۰۰ مایل) است که برد تمام‌الکتریکی آن حدود ۱۶۹ کیلومتر (۱۰۵ مایل) برآورد شده است. این ارقام نشان‌دهنده توانایی بالای خودروی زمینی بدون سرنشین در انجام مأموریت‌های طولانی‌مدت بدون نیاز به سوخت‌رسانی مجدد است.

فناوری‌های به‌کاررفته در خودروی زمینی بدون سرنشین

خودروی زمینی بدون سرنشین جدید ارتش آمریکا از فناوری‌های پیشرفته‌ای برای عملیات خودران و کنترل از راه دور بهره می‌برد. معماری پراسیدیا هاربینگر به فناوری رانندگی با سیم (drive-by-wire) مجهز است که به شرکت‌های ثالث اجازه می‌دهد تجهیزات خود را بدون نگرانی درباره نحوه رانندگی خودرو نصب کنند. برای این پروژه، شرکت فورتِرا (Forterra) نرم‌افزار رانندگی خودران را تأمین می‌کند که به خودروی زمینی بدون سرنشین امکان حرکت و عملیات با حداقل دخالت انسانی را می‌دهد. همچنین شرکت پریموردیال لبز (Primordial Labs) سیستم رابط انسان-ماشین آنورا (Anura HMI) را یکپارچه می‌کند که دستورات صوتی به زبان طبیعی را به ورودی‌های قابل درک برای خودروی زمینی بدون سرنشین تبدیل می‌کند. این قرارداد تحت برنامه «پشتیبانی پایدار» (Project Sustainment) ارتش منعقد شده است که برای مقابله با حملات پهپادی و موشکی به کاروان‌های لجستیکی و کاهش خطرات جانی برای سربازان طراحی شده است.

قرارداد ۱۸ ماهه ارتش آمریکا با راینمتال

قرارداد ۱۸ ماهه ارتش آمریکا با راینمتال برای توسعه خودروی زمینی بدون سرنشین، از طریق کنسرسیوم ملی تحرک پیشرفته (NAMC) که مشارکتی بین دولت و صنعت دفاعی است، اعطا شده است. این مکانیسم به ارتش امکان می‌دهد تا توسعه فناوری خودروهای آزمایشی را سریع‌تر از فرآیند تدارکات سنتی تأمین مالی کند. خودروی زمینی بدون سرنشین جدید با هدف کاهش تعداد سربازانی که در خودروهای حامل سوخت و مهمات در مناطق جنگی تردد می‌کنند، طراحی شده است. با توجه به تنش‌های ژئوپلیتیکی و افزایش تهدیدات پهپادی، ارتش آمریکا به دنبال راه‌کارهایی برای ایمن‌سازی زنجیره تأمین لجستیک خود است و خودروی زمینی بدون سرنشین با قابلیت حرکت خاموش و برد بالا، می‌تواند نقش کلیدی در این استراتژی ایفا کند. تحویل نمونه‌های اولیه این خودروی زمینی بدون سرنشین در چارچوب قرارداد ۱۸ ماهه انجام خواهد شد و سپس مراحل تولید انبوه و عملیاتی‌سازی آن آغاز می‌شود.

سوالات متداول درباره خودروی زمینی بدون سرنشین ارتش

برد خودروی زمینی بدون سرنشین جدید ارتش آمریکا چقدر است؟

برد ترکیبی خودروی زمینی بدون سرنشین جدید با یک باک پر بنزین و باتری کامل، بیش از ۸۰۰ کیلومتر (۵۰۰ مایل) است و برد تمام‌الکتریکی آن حدود ۱۶۹ کیلومتر (۱۰۵ مایل) برآورد شده است.

چه شرکت‌هایی در توسعه این خودروی زمینی بدون سرنشین مشارکت دارند؟

راینمتال پیمانکار اصلی است و از پلتفرم هاربینگر موتورز استفاده می‌کند. فورتِرا نرم‌افزار رانندگی خودران و پریموردیال لبز سیستم رابط صوتی را تأمین می‌کنند.

قدرت خروجی و ظرفیت بار خودروی زمینی بدون سرنشین چقدر است؟

این خودرو می‌تواند تا ۳۵۰ کیلووات برق به سیستم‌های خارجی صادر کند و ظرفیت حمل بار آن تا ۸,۱۶۰ کیلوگرم (۱۸,۰۰۰ پوند) است.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *