آخرین بوگاتی میسترال

آخرین بوگاتی میسترال با موتور افسانه‌ای W-16 تولید شد؛ پایان یک دوران

نود و نهمین و آخرین بوگاتی میسترال با موتور ۱۶ سیلندر W شکل از خط تولید خارج شد تا پرونده موتور افسانه‌ای W-16 در خودروهای جاده‌ای بسته شود.

شرکت بوگاتی (Bugatti) سرانجام آخرین نمونه از میسترال (Mistral)، نسخه روباز هایپرکار شیرون (Chiron) را در کارخانه مولشیم (Molsheim) فرانسه تولید کرد. این خودرو که با نام «آخرین نمونه از نوع خود» (The Last of Its Kind) معرفی شده، شماره ۹۹ از سری تولید محدود میسترال است و به عنوان پایان‌بخش داستان جاده‌ای موتور افسانه‌ای W-16 چهار توربوی بوگاتی شناخته می‌شود. این موتور که سال‌ها قلب تپنده بوگاتی‌های مدرن بوده، حالا جای خود را به موتور جدید ۸.۳ لیتری تنفس طبیعی V-16 در هایپرکار توربیون (Tourbillon) خواهد داد.

فهرست مطالب

معرفی آخرین بوگاتی میسترال؛ خداحافظی با موتور اسطوره‌ای W-16 پس از دو دهه

عصر موتور افسانه‌ای W-16 بوگاتی به پایان خود نزدیک می‌شود. شرکت بوگاتی به تازگی از تولید آخرین نمونه میسترال (Mistral)، نسخه روباز هایپرکار شیرون (Chiron)، در کارخانه مولشیم فرانسه خبر داده است. این خودرو که شماره ۹۹ از سری تولید محدود ۹۹ دستگاهی میسترال است، با نام ویژه «آخرین نمونه از نوع خود» (The Last of Its Kind) شناخته می‌شود و به عنوان پایان‌بخش داستان جاده‌ای موتور W-16 چهار توربوی بوگاتی معرفی شده است. به گزارش خودرولوژیست، این موتور افسانه‌ای که از سال ۲۰۰۵ با مدل ویرون (Veyron) وارد صنعت خودرو شد، پس از نزدیک به دو دهه سلطه، حالا جای خود را به موتور جدید ۸.۳ لیتری تنفس طبیعی V-16 در هایپرکار توربیون (Tourbillon) خواهد داد.

بوگاتی در بیانیه خود تأکید کرده که این خودرو «پایان‌بخش داستان جاده‌ای موتور W-16» است، اما این عبارت به این معنا نیست که بوگاتی هرگز از این موتور در پروژه‌های غیرجاده‌ای یا ویژه استفاده نخواهد کرد. با این حال، از منظر خودروهای تولیدی عادی، این پایان قطعی موتور ۱۶ سیلندر W شکل با چهار توربوشارژر محسوب می‌شود که توانسته به یکی از نمادهای صنعت خودروسازی در قرن ۲۱ تبدیل شود.

موتور W-16؛ قدرتمندترین موتور جاده‌ای تاریخ با ۱۶۰۰ اسب بخار

موتور W-16 بوگاتی که برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ در ویرون (Veyron) معرفی شد، یک شاهکار مهندسی محسوب می‌شود. این موتور ۸ لیتری با چهار توربوشارژر و ۱۶ سیلندر به شکل W، توانست استانداردهای جدیدی را در صنعت خودروسازی تعریف کند. در نسخه نهایی این موتور که در شیرون سوپرت (Chiron Super Sport) و میسترال (Mistral) استفاده شده، حداکثر قدرت به ۱۶۰۰ اسب‌بخار و حداکثر گشتاور به ۱۶۰۰ نیوتن‌متر می‌رسد.

این موتور با ۷ سیکل انتقال دنده دوکلاچه (DCT) ترکیب شده و نیروی عظیم خود را از طریق سیستم چهارچرخ محرک (AWD) به زمین منتقل می‌کند. شتاب صفر تا صد این خودرو کمتر از ۲.۵ ثانیه و حداکثر سرعت آن به ۴۵۴ کیلومتر بر ساعت (۲۸۲ مایل بر ساعت) می‌رسد که آن را به سریع‌ترین خودروی روباز تولیدی جهان تبدیل کرده است. به گزارش خودرولوژیست، این موتور با وجود وزن بالا و پیچیدگی فوق‌العاده، توانسته است به مدت ۲۱ سال قلب تپنده بوگاتی‌های مدرن باشد و رکوردهای متعددی را به ثبت برساند.

رکورد سرعت بوگاتی میسترال؛ سریع‌ترین خودروی روباز جهان با ۴۵۴ کیلومتر بر ساعت

میسترال که نسخه روباز شیرون محسوب می‌شود، با وجود حذف سقف، توانسته است رکورد سریع‌ترین خودروی روباز تولیدی جهان را با سرعت ۴۵۴ کیلومتر بر ساعت (۲۸۲ مایل بر ساعت) به نام خود ثبت کند. این رکورد در سال ۲۰۲۴ در پیست پاپنبورگ (Papenburg) آلمان به ثبت رسید و جایگاه بوگاتی را به عنوان برترین سازنده خودروهای فوق‌سریع تثبیت کرد.

با وجود اینکه بوگاتی ۵۰۰ دستگاه از شیرون تولید کرده است، تعداد تولید میسترال به ۹۹ دستگاه محدود شده که این خودرو را به یکی از نادرترین و ارزشمندترین خودروهای بوگاتی تبدیل کرده است. قیمت پایه میسترال در زمان معرفی حدود ۵ میلیون یورو (حدود ۵.۴ میلیون دلار) بود، اما با توجه به نادر بودن و پایان تولید، ارزش این خودروها در بازارهای ثانویه به شدت افزایش یافته است.

طراحی اختصاصی آخرین بوگاتی میسترال؛ ادای احترام به دو دهه سلطه W-16

آخرین نمونه میسترال که با نام «آخرین نمونه از نوع خود» شناخته می‌شود، طراحی منحصربه‌فردی دارد که آن را از سایر نسخه‌ها متمایز می‌کند. بدنه این خودرو به رنگ دو‌تنه (Two-Tone) با ترکیب مرواریدی (Pearl) و براق (Sparkle) رنگ‌آمیزی شده است که در تصاویر تشخیص تفاوت بین این دو سایه دشوار است. کابین خودرو نیز با ترکیب چرم مگنولیا (Magnolia) و کربن مات خاکستری (Grey Carbon Matt) تزئین شده است.

از نکات خاص این خودرو، حک امضای اتوره بوگاتی (Ettore Bugatti) بر روی تکیه‌گاه‌های سر صندلی‌ها، کف‌پوش‌های آلومینیومی درب‌ها و پوشش موتور است. همچنین یک صفحه شیشه‌ای کریستال منجمد روی دسته مرکزی نصب شده که عبارت «روح باد» (Spirit of the Wind) بر روی آن حک شده است. بوگاتی می‌گوید این طرح اشاره به رابطه طولانی مدت این برند با شیشه‌ساز فرانسوی لالیک (Lalique) دارد. این خودرو اگرچه به اندازه نسخه بلان اترنل (Blanc Éternel) که اوایل این ماه رونمایی شد، پرجزئیات و عجیب نیست، اما به عنوان یک خودروی تاریخی، پایان‌بخش یک دوران مهم در تاریخ بوگاتی است.

آینده بوگاتی؛ عصر جدید با موتور V-16 تنفس طبیعی در توربیون

با پایان تولید آخرین میسترال، بوگاتی به طور رسمی وارد عصر موتور V-16 شده است. موتور جدید ۸.۳ لیتری تنفس طبیعی (Naturally Aspirated) با ۱۶ سیلندر به شکل V، قلب تپنده هایپرکار جدید بوگاتی یعنی توربیون (Tourbillon) خواهد بود. این موتور که به تازگی در کارخانه جدید لا مانوفاکچر (La Manufacture) در مولشیم رونمایی شده، با سیستم هیبریدی ترکیب خواهد شد و قدرتی فراتر از W-16 فعلی تولید خواهد کرد.

توربیون که قرار است در سال‌های آینده جایگزین شیرون شود، نشان‌دهنده تغییر رویکرد بوگاتی از موتورهای توربوشارژ به سمت موتورهای تنفس طبیعی با دور بالا است. این تغییر فناورانه در حالی رخ می‌دهد که صنعت خودروسازی جهان به سمت برقی‌سازی حرکت می‌کند، اما بوگاتی همچنان به موتورهای احتراق داخلی به عنوان قلب خودروهای خود وفادار مانده است، هرچند با ترکیب سیستم‌های هیبریدی. به گزارش خودرولوژیست، این تصمیم نشان از تعهد بوگاتی به حفظ حس رانندگی خالص و صدای منحصربه‌فرد موتورهای بزرگ در عصر خودروهای برقی دارد.

نکات مثبت و منفی پایان عصر W-16 و آغاز عصر V-16

نقاط قوت موتور W-16: قدرت و گشتاور فوق‌العاده که تا ۱۶۰۰ اسب‌بخار و ۱۶۰۰ نیوتن‌متر می‌رسید. صدای منحصربه‌فرد که به یکی از نمادهای بوگاتی تبدیل شد. ثبات و قابلیت اطمینان بالا با وجود پیچیدگی فنی. رکوردهای متعدد سرعت که بوگاتی را به عنوان سریع‌ترین خودروساز جهان تثبیت کرد. همچنین طول عمر ۲۱ ساله که در صنعت خودروسازی فوق‌لوکس بی‌نظیر است.

نکات منفی و چالش‌های موتور W-16: وزن بسیار بالا که بر عملکرد و مصرف سوخت تأثیر منفی داشت. مصرف سوخت فوق‌العاده بالا که آن را به خودرویی غیراقتصادی تبدیل کرده بود. هزینه‌های تولید و نگهداری نجومی که قیمت نهایی خودرو را به شدت افزایش می‌داد. همچنین پیچیدگی فنی که تعمیر و نگهداری را دشوار و گران‌قیمت می‌کرد. ناتوانی در تطابق با استانداردهای آلایندگی جدید که یکی از دلایل اصلی پایان این موتور بود.

وضعیت بوگاتی در ایران؛ رویایی دست‌نیافتنی

با توجه به قیمت نجومی خودروهای بوگاتی (که هر کدام چندین میلیون دلار قیمت دارند) و همچنین تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران، امکان ورود هرگونه خودروی بوگاتی به کشور تقریباً صفر است. قیمت پایه بوگاتی میسترال حدود ۵ میلیون یورو (۵.۴ میلیون دلار) بود که با احتساب تعرفه‌های سنگین گمرکی، مالیات‌های بالا و هزینه‌های حمل و نقل، قیمت نهایی آن در ایران به رقمی بیش از ۵۰۰ میلیارد تومان خواهد رسید.

علاوه بر قیمت نجومی، نبود نمایندگی رسمی بوگاتی در ایران و مشکل تأمین قطعات یدکی و خدمات پس از فروش، استفاده از این خودرو را در ایران غیرممکن می‌سازد. به همین دلیل، بوگاتی و دیگر هایپرکارهای مشابه، صرفاً یک رویای دست‌نیافتنی برای علاقه‌مندان به خودرو در ایران خواهند بود و تنها کلکسیونرهای فوق‌ثروتمند در کشورهای پیشرفته امکان خرید و نگهداری آنها را دارند.

سوالات متداول درباره آخرین بوگاتی میسترال

آخرین بوگاتی میسترال چه تفاوتی با نسخه‌های قبلی دارد؟

این خودرو با نام «آخرین نمونه از نوع خود» و رنگ‌آمیزی دو‌تنه مرواریدی و براق، امضای اتوره بوگاتی حک‌شده روی بخش‌های مختلف، و صفحه شیشه‌ای با عبارت «روح باد» از سایر نسخه‌ها متمایز است. همچنین این خودرو آخرین نمونه از سری ۹۹ دستگاهی میسترال است.

قیمت آخرین بوگاتی میسترال چقدر است؟

قیمت دقیق این خودرو اعلام نشده، اما قیمت پایه میسترال در زمان معرفی ۵ میلیون یورو (حدود ۵.۴ میلیون دلار) بود. با توجه به نادر بودن و پایان تولید، ارزش این خودرو در بازارهای ثانویه به شدت افزایش یافته است.

موتور جدید بوگاتی V-16 چه تفاوتی با W-16 دارد؟

موتور جدید ۸.۳ لیتری تنفس طبیعی (بدون توربو) با ۱۶ سیلندر به شکل V است، در حالی که موتور قبلی ۸ لیتری با ۴ توربوشارژر و سیلندرهایی به شکل W بود. موتور V-16 جدید با دور بالاتر و صدای طبیعی‌تر، در هایپرکار توربیون با سیستم هیبریدی ترکیب خواهد شد.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *